De bierval voor slakken, een heel slecht idee
LezenSlakkenbestrijding: de (schadelijke) methoden om te vermijden: waarom en hoe?
Bent u wanhopig omdat u elke lente uw tuin in flarden ziet uiteenvallen, onder de aanvallen van de slakken? Heeft u zin om door te draaien en zwaar geschut in te zetten? Om er een einde aan te maken met kilo’s blauwe korrels en zout, liters bier en bergen diatomeeënaarde?
Houd u in, en lees dit artikel, want wat u dreigt te doen, kan zich tegen uw tuin keren.
Verlies niet langer elk jaar uw planten
Als u mijn blog ontdekt, heeft u waarschijnlijk last van slakken in uw tuin.
U zou wellicht heel geïnteresseerd zijn in de koperen slakkenbarrière die ik heb ontworpen .
Voor mij heeft het alles veranderd. Ik kan eindelijk sla, kool, aardbeien en pompoenfamilie kweken zonder de haren uit mijn hoofd te trekken.
Twijfel niet: het is een investering (koper is duur), maar u wint er waarschijnlijk een hoop tijd mee!
I. Slakkenbestrijding: welke methoden moet je vermijden? Waarom?
1. De bierval: de slakkenbestrijding die in de mode is
De bierval is iets wat erg in de mode is om te proberen slakken in de tuin te bestrijden. In de permacultuur is dit zoveel mogelijk te vermijden. Laten we eens kijken waarom.
Het principe van een bierval is om slakken te lokken (dankzij de geur van hop, die ze verwarren met die van cichorei) naar een schaaltje gevuld met bier, waarin ze zullen verdrinken.
Het probleem is dat slechts ongeveer een derde van de slakken verdrinkt in het bierschaaltje. De overige twee derde keren dus rustig terug om de sla in uw moestuin op te peuzelen.
En als u ook weet dat bier de slakken tot meer dan 100 meter in de omtrek aantrekt (slakken oriënteren zich voornamelijk met behulp van hun reukvermogen), begrijpt u al snel wat het probleem kan zijn: u ziet dat u dankzij de val slakken hebt gedood, maar er zijn er misschien wel veel meer in uw tuin dan voorheen.
De tweede impact van biervallen betreft de overige „fauna” van uw tuin. Inderdaad!
De loopkevers en kortschildkevers, gespecialiseerde predatoren van slakken, kunnen gemakkelijk verdrinken doordat ze in de vallen vallen, nadat ze de aanlokkelijke geur van de dode slakken hebben geroken, gekonfijt in hun hop.
De egels, die ook door deze eiwitgeur worden aangetrokken, zouden er blijkbaar soms toe gebracht worden om de met alcohol doordrenkte slakken op te eten, of zelfs om een slok bier te nemen. Dat is uiteraard niet goed voor hen. Ze kunnen gemakkelijk een beetje dronken worden, wat hen kwetsbaar maakt (zo belet het hen bijvoorbeeld om zich op te rollen tegenover predatoren, maar het kan er ook toe leiden dat ze in een waterplas vallen en verdrinken).
Daarbovenop moet rekening worden gehouden met het -eveneens contraproductieve- effect van het gebruik van dodelijke methoden om slakken in de tuin aan te pakken: dat zien we in deel II van dit artikel.
Om verder te gaan, hier een artikel om meer te weten te komen over het gebruik van biervallen en time-lapsevideo’s van biervaltests: de biervallen tegen slakken
2. De slakkenkorrels:
De slakkenkorrels werken volgens hetzelfde algemene principe als de biervallen: slakken lokken om ze de dood in te jagen. Deze keer sterven ze na inname van de korrels in kwestie, ofwel door een vernietiging van de cellen van de slak, wat een snelle dood tot gevolg heeft (korrels op basis van metaldehyde), ofwel door een blokkering van het spijsverteringsstelsel van de slakken te veroorzaken, wat hen zo belet zich te voeden en hen een trage dood bezorgt (korrels op basis van ijzerfosfaat).
Het eerste probleem bij het gebruik van slakkenkorrels komt voort uit hun bewezen toxiciteit (korrels op basis van metaldehyde), of vermoede (korrels op basis van ijzerfosfaat), voor de tuin en zijn leven.
Het probleem dat de slakkenkorrels gemeen hebben, zou ook voortkomen uit het feit dat de slakken uit de buurt over een grote omtrek worden aangetrokken, vanwege hun ontwikkelde reukvermogen en de geurmatige aantrekkingskracht van de korrels. Worden er meer gedood dan er aankomen? Waarschijnlijk wel, maar dan zijn er grote hoeveelheden nodig. Het probleem is, bij overvloedige regenval, het „verdwijnen” van de korrels in de bodem. De aantrekkelijke stof (zetmeel) blijft daar achter en blijft zo de slakken aantrekken, zonder dat er nog werkzame stof is om ze te doden.
3. Zout: slakkendodend en levensdodend
Als u deze techniek al eens hebt gebruikt om slakken te bestrijden die u uw nachtrust ontnamen, dan kan ik dat begrijpen, we draaien allemaal weleens door… Maar weet dat dit echt geen goed idee is.
Afgezien van het waarschijnlijke afschuwelijke lijden van de met zout bestrooide slakken, die langzaam sterven (klik hier om te begrijpen waarom zout de slakken doodt), heeft zout een directe impact (en via hetzelfde werkingsmechanisme) op uw planten, uw bodem en het leven daarin (idem, u zult in het vorige artikel begrijpen waarom).
Zout is een ware seriemoordenaar van het leven in al zijn vormen.
In de tuin is het gebruik ervan echt te verbannen.
4. Diatomeeënaarde: de barrière tegen slakken en nuttige helpers
Diatomeeënaarde is erg in de mode om een barrière op te werpen tegen slakken en insecten, in een „ecologische” tuin of in „permacultuur”.
Weet dat het gebruik van diatomeeënaarde volledig indruist tegen de filosofie van de permacultuur.
Diatomeeënaarde doodt door contact. Een slak die probeert door diatomeeënaarde heen te kruipen, wordt gedood. Een mier, een loopkever, een lieveheersbeestje dat probeert door diatomeeënaarde heen te gaan, wordt gedood.
Permacultuur is het bevorderen van het leven in de tuin, niet er een automatisch en ongedifferentieerd uitroeiingsmiddel neerzetten.
Om nog maar te zwijgen van het feit dat de impact van diatomeeënaarde op uw bodem en het leven daarin niet te verwaarlozen mag zijn…
Ik denk dus dat u er beter twee keer over nadenkt voordat u diatomeeënaarde als barrière tegen slakken gebruikt.
En zelfs als diatomeeënaarde alleen de slakken zou doden, zou dat een contraproductief effect hebben op uw verwachtingen op de lange termijn. Laten we meteen kijken waarom:
II. Waarom zijn dodelijke slakkenbestrijders contraproductief om duurzaam af te rekenen met een slakkenprobleem in de tuin?
Een overpopulatie van slakken is slechts het symptoom van een systemisch onevenwicht van uw tuinsysteem. Als u lang genoeg wacht (gemiddeld tussen de 2 en 5 jaar), heeft uw tuinecosysteem de tijd om dit onevenwicht op te vangen, en is het aantal slakken dan elk jaar veel minder groot. Dit herstel van het evenwicht, dat met name een explosie van de slakkenpopulatie in de tuin vereist, verloopt onder meer via het aantrekken van hun natuurlijke predatoren (loopkevers, amfibieën, egels, … Klik hier om te leren hoe u de natuurlijke predatoren van slakken in de tuin aantrekt).
Als u de slakken elk jaar uitroeit, kan de regulatie niet plaatsvinden, en zult u zeer waarschijnlijk elk jaar slakkenkorrels moeten uitstrooien, uw bier moeten opofferen, enz…
Dus, hoe doe je dat?
III. Welke alternatieven zijn er voor dodelijke slakkenbestrijders?
Zoals we hebben gezien, mag je voor een duurzame oplossing van een slakkenprobleem deze laatste niet uit het tuinsysteem halen.
„Dus, ik laat mijn sla tot op de stronk opvreten, met de armen over elkaar?”
Nee, nee, u kunt invloed uitoefenen op de versnelling van het proces waarbij de slakkenpopulaties weer in evenwicht komen (het aantrekken van natuurlijke predatoren, maar ook het bevorderen van de verteringsschimmels in de bodem, onder andere), maar u kunt ook uw planten beschermen totdat deze regulatie haar vruchten afwerpt. En om uw planten te beschermen zonder de slakken te doden of uit de tuin te halen, kunt u bijvoorbeeld doeltreffende barrières gebruiken om natuurlijke beschermingswallen tegen de slakken te creëren.
Doeltreffend, en ik leg hier de nadruk op. Want barrières tegen slakken bestaan er bij tientallen. Maar het komt erop aan te weten:
- Wat meer een legende is dan een echt doeltreffende oplossing
- Wat geen enkel nut heeft bij regenweer
- Wat de natuurlijke regulatie op lange termijn van onze tuin dreigt af te remmen
Voor een overzicht van de bestaande slakkenbarrières verwijs ik u naar dit artikel over de natuurlijke slakkenbestrijders.
Weet anders ook dat koper een zeer doeltreffende barrière is om de slakken tegen te houden, mits het goed wordt gebruikt.
En anders een goed ouderwets grootmoedersremedie tegen slakken, als u dat liever heeft.
Conclusie:
Het is soms verleidelijk om voor het gemak te bezwijken. Het gemak om een probleem op te lossen door het gevolg ervan, de manifestatie ervan, te onderdrukken.
Maar net als het menselijk lichaam is de tuin een systeem.
Je geneest een syndroom niet door het symptoom te maskeren.
In ons geval is het symptoom een te grote slakkenpopulatie, die onze moestuin verwoest.
Het syndroom is een tuin die niet overeenkomt met de omliggende, volwassen natuurlijke systemen. Het is een tuin die vaak nog te jong is, weinig rijk aan biodiversiteit en zelfs aan wilde kruiden.
Je richten op het oplossen van dit fundamentele probleem, dat is de duurzame oplossing.
De informatie in dit artikel is geselecteerd en geverifieerd volgens de criteria die zijn vastgelegd in ons redactioneel handvest.
Klaar met slakken. Voorgoed. Vanaf dit seizoen.
Gerelateerde artikelen
Zout tegen slakken in de moestuin: doe het niet!
Lezen
Tests en evaluatie van 30 natuurlijke “anti”-slakkenmiddelen (werken ze?)
Lezen
Slakwerende planten, of preventie met behulp van planten
Lezen
Oppervlaktecompostering: bescherm je moestuin liefdevol tegen slakken
Lezen
Slakken: nut in de tuin, signalen en holistisch beheer door het herinrichten van de omgeving
Lezen
De vijanden van slakken: welke zijn het? Hoe lok je ze naar de tuin?
Lezen
Hoe kom je (op een slimme manier) van slakken en huisjesslakken in de tuin af?
LezenArtikelen in deze sectie
