Tests en evaluatie van 30 natuurlijke “anti”-slakkenmiddelen (werken ze?)

En een voorstel voor een slimme en duurzame methode om slakken te beheren.

Ik raad u aan dit artikel over het beheer van slakken te lezen voordat u door de andere artikelen bladert, voor een beknopt totaaloverzicht en om toegang te krijgen tot mijn testvideo’s.

Veel punten in dit artikel komen niet aan bod in de sub-artikelen die in dit overzicht worden genoemd (de beschermbarrières voor planten, bijvoorbeeld (koper uitgezonderd)). Als u het niet leest, loopt u het risico veel nuttige informatie te missen.

Inleiding: wat te doen “tegen” slakken en huisjesslakken?

Slakken worden door velen beschouwd of gezien als “plagen”, die alleen maar klaarstaan om een tuin te “verwoesten”. Daarbij vergeet men dat slakken, waarvan de meeste soorten inheems zijn, een belangrijke rol spelen binnen het ecosysteem. Ze dragen bij aan de afbraak van organisch materiaal, net als talloze andere insecten en dieren; materiaal dat de micro-organismen van de bodem uiteindelijk verder omzetten. Maar de favoriete doelwitten van slakken zijn planten aan het einde van hun leven, verwelkt, die dus weinig essentieel zijn voor de opbrengst van de moestuin en mogelijk ziektedragend zijn.

Bovendien bevochtigen, beluchten en binden slakken de bodem door hun slijm en hun werk. Ik heb een artikel geschreven dat veel beter uitlegt wat alle voordelen zijn van slakken in de tuin.

Slakken hebben, net als de overgrote meerderheid van de insecten en dieren in de tuin, een belangrijke plaats binnen het complexe systeem dat onze tuin is.

Hieronder vindt u een video van Hervé Coves over het holistische (dat wil zeggen integrale) beheer van slakken in de tuin. Daarin wordt goed duidelijk hoe nuttig het is om hun beheer te bekijken in samenhang met de omgeving waarin ze zich bevinden (uw tuin). Maak even tijd vrij, het is de moeite waard (bekijk hem desnoods op x2-snelheid).

Het is desalniettemin waar dat er periodiek “pieken” in slakkenpopulaties kunnen optreden, die vaak belangrijke gevolgen hebben voor uw gewassen. En het is begrijpelijk dat u niet wilt wachten op de natuurlijke regulering die de heer Coves belooft.

Wat te doen in zulke gevallen? Hoe kun je slakken kwijtraken, zouden sommigen zeggen? Ik wijd me liever aan het begrijpen hoe je deze te grote slakkenpopulatie kunt reguleren. Trouwens, in het algemeen, zoals te zien in de vorige video, doe je in een tuin die de principes van permacultuur wil omarmen niet aan “je ontdoen van”, maar probeer je eerder te “leven met”, te reguleren, te beheren, ja zelfs te controleren, wat leidt tot een veel duurzamere oplossing van wat aanvankelijk als een probleem werd ervaren.

Dus, welke “Perma”-methoden zijn doeltreffend? Bestaan er natuurlijke “anti-slakkenmiddelen” die aanvaardbaar zijn in de permacultuur?

De definities van wat “Perma” is en wat niet, lopen vaak sterk uiteen van persoon tot persoon. Deze indeling van methoden, voornamelijk opgesteld op basis van een bibliografie, geeft mijn standpunt weer en iedereen mag er inderdaad over discussiëren. Ik probeer dit soort indelingen te maken zodra ik kan, zoals in het overzichtsartikel over de bestrijding van bladluizen in de permacultuur, waar ik ook daar probeer de methoden op korte en lange termijn te onderscheiden, “Perma” of niet.

I. Natuurlijke, zelfgemaakte “anti”-slakkenmethoden en -barrières op korte termijn, voor een doeltreffende, snelle en “Perma” aanpak

Bij een zeer snelle toename van een slakkenpopulatie zult u vaak snel moeten handelen om uw belangrijkste gewassen te redden. In dergelijke gevallen grijpen velen naar bierfvallen, of anti-slakkenkorrels op basis van ijzerfosfaat of metaldehyde. Dit zijn methoden die ik niet aanbeveel, en al helemaal niet voor mensen die binnen de filosofie van de permacultuur willen blijven. Voor meer informatie hierover vindt u de sectie “de methoden en anti-slakkenmiddelen die niet verenigbaar zijn met een permacultuurtuin” aan het einde van het artikel.

Om de schade te beperken in uw moestuin bestaan er dus veel natuurlijke, “perma” en zelfgemaakte tips.

In deze eerste sectie bespreek ik enkele van deze methoden die ik zal indelen als “op korte termijn”. Want hoewel de meeste van deze grootmoedersmiddeltjes tegen slakken en slakkenbarrières doeltreffend blijken, vormen ze acties die u regelmatig moet herhalen om echt effectief te zijn (om deze eerste categorie methoden “op korte termijn” te kwalificeren, verplaats ik me dus willekeurig in de positie van een tuinier die over beperkte tijd en energie beschikt), of ze kunnen uw gewassen niet duurzaam beschermen (om vele redenen: verandering van de pH van de bodem, impact op de planten, niet-duurzame barrières), en al helemaal niet de onderliggende onbalans oplossen die aan deze explosie van de slakkenpopulatie ten grondslag ligt. De methoden waarvan de doeltreffendheid matig of zeer betwist lijkt, staan ook in deze categorie.

1. Het met de hand verzamelen van slakken

De eerste van deze methoden en degene die ons als eerste te binnen schiet, en die veel permacultuurtuiniers gebruiken.

Pak een hoofdlamp en ga bij het vallen van de avond op zoek naar de slakken, die u zult verzamelen.

Deze methode is veel doeltreffender voor de rode slakken, die groot van formaat en vaak goed zichtbaar zijn, dan voor de grijze slakken, die klein zijn en gemakkelijker opgaan in hun omgeving. Ze is zo vaak als nodig te herhalen.

Hoe kun je je (op een vriendelijke manier) “ontdoen” van de zo verzamelde slakken?

Nadat het verzamelen is gedaan, denk ik dat het het beste is om ze op ruim een kilometer van uw huis los te laten, in een omgeving die hun bevalt (een bos, een woud, een weide…).

Hoewel deze methode zeer doeltreffend is zolang ze regelmatig wordt uitgevoerd, sluit ze de slakken uit van uw tuinsysteem zonder de onderliggende onbalans op te lossen (een gebrek aan natuurlijke predatoren of aan eetbare planten anders dan uw moestuinplanten, bijvoorbeeld). Ik denk dat, los van het feit dat het veel ethischer is, het binnen uw tuinsysteem op hetzelfde neerkomt als ze elimineren, en het probleem op lange termijn geenszins oplost.

2. Het plaatsen van schuilplaatsen of (niet-dodelijke) vallen en vervolgens het verzamelen van de slakken

Het principe hier is om de slakken “samen te brengen” om het verzamelen ervan te vergemakkelijken. Dit is met name goed doeltreffend voor de grijze slakken, die moeilijk te vinden zijn.

Plaats hiervoor talrijke slakkenschuilplaatsen (dakpan, houten plank, grote steen, …), waaronder u zelfs “lokaas” kunt leggen zoals koolbladeren of schijfjes komkommer.

Vervolgens hoeft u alleen maar de schuilplaatsen om te draaien en de slakken te verzamelen. Om ze los te laten, volgt u daarna dezelfde aanwijzingen als in de vorige sectie.

3. Verschillende soorten natuurlijke slakkenbarrières op “korte termijn”

1. Geplette eierschalen: een ondoeltreffend natuurlijk “anti”-slakkenmiddel

Eierschalen worden door velen gebruikt om een natuurlijke barrière tegen slakken te maken. Maar hun doeltreffendheid is zeer betwist.. Zie de testvideo van eierschalen en as aan het einde van deze sectie.

Toch lijkt deze techniek voor sommige mensen doeltreffend, dus toch het proberen waard!

2. Houtas of kalk, als natuurlijk zomers “anti-slakkenmiddel”

Aangebracht als een slakkenbarrière rond uw planten, belet houtas de slakken om ze aan te vallen (slakken hebben een hekel aan droge as). Toch moet dit na elke regenbui worden vernieuwd, want over vochtige as kunnen de slakken zich juist verplaatsen (zie de testvideo van eierschalen en as, aan het einde van deze sectie, waar het sterke effect van droge as ook goed zichtbaar is).

Impact op uw teeltbodems:

+  : as is zeer rijk aan minerale zouten, kalk en kalium (K), en kan dus in kleine dosering als meststof werken.

– : te grote hoeveelheden zijn schadelijk voor het chemische en biologische evenwicht van de bodem, as verhoogt de pH van uw bodem en is dus niet geschikt voor kalkrijke bodems of voor zuurminnende planten. As heeft ook verstikkende eigenschappen voor insecten (en dus voor de nuttige helpers), hoewel de impact ervan geringer is dan die van diatomeeënaarde.

3. Koffiedik: een natuurlijke “anti”-slakkenbarrière met matige doeltreffendheid

Veel mensen gebruiken ook koffiedik als slakkenbarrière. Hiervoor is het advies om het in een dikke laag rond de planten uit te strooien. De korrelige structuur van dit materiaal zou hen ervan weerhouden er doorheen te gaan, volgens wat meestal wordt verteld. Na een test die ik heb uitgevoerd en gefilmd (zie de video aan het einde van deze sectie) blijkt eerder dat koffiedik werkt door zijn geur (hoewel de textuur ervan ook nut heeft). Maar deze doeltreffendheid is ook hier zeer betwist.

Impact op uw teeltbodems:

+ : koffiedik kan een bemestend effect hebben op bepaalde doelplanten (kolen), het is beter om het gecomposteerd te gebruiken

– : niet-gecomposteerd koffiedik heeft een sterk groeiremmend effect op de planten.

Vergeet niet het geluid harder te zetten!! 😀

4. Fijn zand: een natuurlijke “anti”-slakkenbarrière, uitsluitend droog te gebruiken

Fijn wit zand (silica) lijkt ook met succes door enkele mensen te worden gebruikt. Slakken hebben een hekel aan het contact ermee wanneer het droog is. Een voldoende dikke laag zand, aangebracht als barrière, zou de slakken ervan weerhouden er doorheen te gaan om uw planten te eten. Het gebruik van zand zou desondanks, denk ik, uw grond kunnen verschralen. En bovendien, eenmaal nat, valt het effect ervan weg!

5. Haar, vacht of wol: natuurlijke “anti”-slakkenbarrières, uitsluitend droog te gebruiken

Om de slakkenbarrières af te ronden, lijkt het ook mogelijk om haar, vacht of wol te gebruiken. Het oversteken van een barrière van vacht, haar of wol irriteert de slakken niet (zoals velen graag beweren), maar hindert hen verschrikkelijk in hun voortgang, doordat ze blijven plakken en samenklonteren in hun slijm, geen houvast bieden en hen ook veel slijm laten produceren.

Maar eenmaal nat valt hun effect, ook zij, weg!

4. Slakken weglokken door hun aandacht af te leiden, of het delen van planten en oogst aanvaarden

Het gaat hier om het snel en rechtstreeks afleiden van de aandacht van de slakken. De offerbeplantingen, die weliswaar volgens hetzelfde basisprincipe werken, komen niet aan bod in deze sectie, omdat ik ze beschouw als een oplossing op langere termijn.

Het doel zal hier zijn om de slakken lekkere hapjes te geven, zodat ze uw planten met rust laten, door ze van die planten weg te lokken.

U kunt bijvoorbeeld schijfjes komkommer, sla- of koolbladeren op een bord leggen, dat u een eindje van uw moestuin weg zet. U kunt ook uw fruit- en groenteschillen gebruiken.

Een andere oplossing, ongetwijfeld de meest perma die er is, is om te besluiten uw moestuin te delen met de slakken, dat wil zeggen om verliezen te aanvaarden in afwachting van een natuurlijke regulering van het probleem door de vestiging van predatoren. Maar helaas is dat vaak zeer gecompliceerd bij een explosie van het aantal individuen in uw tuin, waar niets doen rampzalig kan blijken in termen van oogst.

Oppervlaktecompostering is ook een goede methode om slakken af te leiden.

5. Gier en andere natuurlijke plantaardige “anti”-slakkenpreparaten

Het is mogelijk om gier te gebruiken om uw moestuin tegen slakken te beschermen, door ze rechtstreeks weg te houden van de beschermde planten.

Ik heb ze niet persoonlijk getest, maar hier zijn de recepten die ik heb zien noemen:

• Knoflook: slakken houden niet van de geur van knoflook. U kunt zo een afwerend preparaat maken door geplette knoflook in water te doen, dit 3-4 dagen te laten trekken en de verkregen vloeistof vervolgens aan de voet van uw planten te verstuiven. Toch elke 2-3 dagen te herhalen..
• Alsem: gier of verse takken om aan de voet van de planten te verstuiven/leggen. Recept voor de gier: 150 g bladeren in 5 liter sudderend water. Laat 20 minuten verwarmen. Laat afkoelen, filter en verstuif onverdund.
• Bijvoet: gier: 1 kg verse bladeren en stengels in 10 liter water, te verstuiven aan de voet van uw planten.
• Varens: gier: bij het ontbinden geven varens formaldehyde af. Gier om aan de voet van uw planten te verstuiven. Plant die ook bruikbaar is als slakkenwerende mulch (zie “slakkenwerende mulch” verderop)
• Wijnruit: gier: hak 100 gram bladeren en stengels van verse wijnruit (te plukken vóór de zaadvorming en bloei voor een betere doeltreffendheid). Laat 10 dagen trekken in 1 liter koud water, terwijl u dagelijks roert. Filter, verdun tot 20% en verstuif vervolgens aan de voet van uw planten
• Wolfsmelk: gier verdund tot 15%, te verstuiven aan de voet van de planten

Ook al is het waarschijnlijk dat de meeste van deze verstuivingen een onmiddellijk effect hebben (je hoeft alleen maar de reactie van slakken op de geur van knoflook te zien om te begrijpen dat een knoflookaftreksel zeer doeltreffend kan zijn). Maar het probleem, helaas (en ja, u raadt het al, het is veel te mooi om zo eenvoudig te zijn!), is dat de planten bij de eerste regenbui “schoongewassen” worden van hun verstuivingen, en dat je na slechts een paar dagen, zelfs bij droog weer, de verstuivingen opnieuw moet uitvoeren om de “anti-slakken”-geur weer in volle glorie te herstellen.

II. Duurzamere natuurlijke “anti”-slakkenbarrières

Het is ook mogelijk om zelfgemaakte slakkenbarrières te vormen die duurzaam zijn in de tijd, om uw moestuin op langere termijn te beschermen dan met de meeste van de eerder besproken tips.

1. De bolsters van kastanjes: een duurzame “anti”-slakkenbarrière

Volgens de meest hardnekkige tuinierslegende zouden de stekels van kastanjebolsters de slakken beletten ze te beklimmen. Dus, echte wonderoplossing of eeuwenoude misleiding? Maak dus een barrière van stekels met behulp van halve kastanjebolsters, met de stekels naar de hemel gericht, rond de te beschermen planten. En houd me op de hoogte in de reacties! 🙂

(Ik ben van plan de test live in een van mijn video’s uit te voeren, maar helaas zijn er heel weinig kastanjebolsters bij mij in de buurt, ik moet er zien te vinden!)

Als het werkt, raap dan in de herfst de bolsters op om ze te beschermen en zo te voorkomen dat ze rotten. Plaats ze dan opnieuw aan het begin van de lente!

2. De takken met doornen: een schijnbare “anti”-slakkenbarrière

Volgens hetzelfde principe kunt u zogenaamd onneembare slakkenbarrières vormen met behulp van takken met “harde” doornen zoals rozenstruiken, bramen of vuurdoorns. Let er echter goed op dat de slakken niet tussen de doornen door kunnen glippen: maak hiervoor mini-bundeltjes van meerdere takken. Geef ook de voorkeur aan doornige planten met een voldoende dichtheid aan doornen per stengel. Een goede alternatieve methode voor wie geen kastanjeboom in zijn streek heeft, maar waarschijnlijk toch minder betrouwbaar.

Ervaringsverslag: o jee, weer eens een flinke mythe!

1. Probeer in de praktijk eens mini-bundeltjes van bramen of rozenstengels te maken, zodat elk segment tussen twee doornen kleiner is dan de diameter van de slak (want anders glipt mevrouw ertussendoor). Is het u gelukt? Dan bent u een halfgod…
2. …En u hebt de eer om vast te stellen dat het evenmin werkt! Want in mijn test heeft mijn beste Hector (mijn vechtslak voor de tests) er zelfs plezier in om kleine omwegen langs de doornen te maken! Wat mij betreft te vergeten..

3. De takken met naalden: een vrij doeltreffend natuurlijk “anti-slakkenmiddel”, als mulch of barrière

Volgens een ander principe dan de kastanjebolsters en de rozentakken zijn de barrières van naaldboomtakken ook zeer doeltreffend om de slakken te beletten bij uw planten te komen. Volgens de geruchten is het verplaatsen van de slakken over de naalden van deze takken zeer irriterend voor hen en droogt het hen uit, wat hen ontmoedigt om over te steken. Volgens mij is het op geen enkele manier irriterend voor hen. Ik heb ze over dennennaalden of andere ondergronden zien glijden… met hun slijm is er nauwelijks wrijving: en zonder wrijving is geen irritatie mogelijk. Daarentegen is het een flink obstakel voor hen, want het is niet eenvoudig om zich daar een weg doorheen te banen: en daarom is het zo dat het hen inderdaad een beetje uitdroogt, want ze leggen veel meer weg af dan wanneer deze dennennaalden er niet waren.

Het is zeer moeilijk te testen, want de slakken verstoppen zich eronder, maar ik heb hierover heel wat positieve reacties gekregen, dus het proberen waard!

Takken en naalden van den, spar, fijnspar, jeneverbes, … kunnen van de partij zijn. U kunt ook een mulch van naalden aanleggen, die het voordeel heeft dat het de verplaatsing van de slakken over een veel groter deel van de tuin bemoeilijkt!

4. De slakkenwerende mulch: beter dan “anti-slakkenmiddelen”, een ongunstige omgeving

U kunt ook verschillende andere soorten slakkenwerende mulch testen:

• Houtzaagsel
• Vlas
• Verkruimelde varen
• Verkruimelde eikenbladeren

De legende rond deze mulchsoorten, net als bij de naaldboomnaalden, is dat het de slakken irriteert die zich erin wagen en hen er zo toe aanzet ze te vermijden. Niets daarvan! Het irriteert hen niet (zoals hierboven gezien)! Daarentegen kunnen sommige van deze mulchsoorten inderdaad een familie buikpotigen bemoeilijken om bij hun zondagse picknick te komen: maar welke?

Volgens mijn tests (u kunt ze terugvinden op mijn youtubekanaal), de reacties die ik heb kunnen krijgen, en de gesprekken met andere tuiniers:

• Houtzaagsel en vlas zijn twee doeltreffende mulchsoorten, want ze zijn zeer absorberend en zullen zo bij het minste contact met hun slijm aan de slakken kleven, waardoor een soort kluwen van snippers rond de slak ontstaat die haar veel hindert, haar voortgang enorm bemoeilijkt en haar veel slijm laat afscheiden. De slakken zullen dus veel moeite hebben om over te steken en zullen er twee keer over nadenken voordat ze er opnieuw een poot zetten. Maar uiteraard kon het ook niet zo eenvoudig zijn: bij de minste regenbui, wanneer de zaagsel- of vlassnippers volgezogen zijn met water en alle absorberende eigenschappen verliezen, valt de doeltreffendheid weg!
• Voor de verkruimelde eiken- en varenbladeren hangt het ervan af… In feite heeft dit alleen effect wanneer de eikenbladeren of de varens in een van hun laatste stadia van ontbinding zijn, wanneer de bladeren niets anders meer vormen dan bladpoeder, dat zich met de aarde begint te vermengen. Het is dit bladpoeder dat doeltreffend is (zoals as, zand, meel… het droge poeder lijkt ook een absorberend effect te hebben waar slakken een hekel aan hebben): grover heeft het geen enkel effect. Toch wordt vaak doorgegeven dat de geur van adelaarsvarens een afwerend effect zou hebben: maar in de praktijk, en volgens mijn tests en wat er is gezegd in een van de posts van onze facebookgroep, lijkt de doeltreffendheid zeer twijfelachtig..

5. Koper: een zeer krachtige “anti”-slakkenbarrière, mits goed gebruikt

Traduire le texte

Dus jullie proberen mij de weg te versperren?

Koperdraad, koperen ringen, koperen netten… Er bestaan zeer veel slakkenbarrières op basis van koper. Zijn ze echt doeltreffend? Waarom zoveel meningsverschillen over de doeltreffendheid van koper als barrière? Lees het artikel hierover en u zult het weten.

Weet ook dat mijn onderzoek naar het beheer van slakken me ertoe heeft gebracht een barrière op basis van koper te ontwerpen, die voor bijna 95% onneembaar is, en nu hier te koop is: het koperen slakkenhek.

/le-cuivre-comme-barriere-a-limaces-test-et-comparatif/## III. Slakken weglokken van de moestuin, dankzij de offerbeplanting

Een duurzamere oplossing dan het eerder genoemde “afleiden van de aandacht” van de slakken (schijfjes komkommer, kolen…) is de aanplant van een beplanting met planten die zeer geliefd zijn bij de slakken en die hun aanvallen meestal vóór uw moestuin zullen ondergaan, of de schade ervan zullen beperken (vandaar de naam “offer”: een offer voor de moestuin).

Dit maakt het ook mogelijk om uw tuin te “delen” met de slakken, zonder de oogst te delen. Het is een methode die de slakken niet uitsluit uit uw tuin, maar ze er juist in opneemt. Ze is perfect geschikt in combinatie met de inzet van natuurlijke predatoren (deel V), of zelfs met de aanleg van slakkenbarrières rond uw te beschermen planten (delen I en II) of de aanplant van afwerende planten in de buurt van de moestuin (deel IV).

Hier is een niet-uitputtende lijst van planten die bijzonder geliefd zijn bij slakken, die het interessant kan zijn om in een offerbeplanting te planten:

• gele mosterd
• zonnebloem
• hosta
• dahlia
• zinnia
• radijs
• koolzaad
• paardenbloem
• waterkers

Er lijken twee scholen te bestaan wat betreft de “op te offeren” planten: ofwel ze achter in de tuin zetten om de slakkenpopulatie weg te lokken van uw moestuin. Ofwel deze planten erin planten, tussen uw teeltgewassen: de slakken die in uw moestuin aanwezig zijn, zullen zo eerder hun zinnen zetten op die planten dan op de planten die u belangrijk vindt. Ik denk dat het een goed idee kan zijn om deze twee technieken te combineren: de meerderheid van de slakken wordt zo aangetrokken door een grote offerbeplanting achter in de tuin, en de enkele resterende slakken in uw moestuin zullen de “op te offeren” planten aanvallen die u zult hebben geplant, in plaats van uw moestuingewassen.

IV. Planten die van nature afwerend zijn voor slakken

Hoe lok je de slakken weg van de moestuin met behulp van afwerende planten?

Planten in de tuin zijn vaak van grote en veelvuldige nut. Na een mogelijk gebruik voor het maken van anti-slakkengier en offerbeplantingen, weet dan dat er ook planten bestaan die van nature afwerend zijn voor slakken. Deze planten hebben namelijk een smaak die de slakken sterk tegenstaat en/of zijn irriterend voor hen, wat hen ertoe kan aanzetten om in hun nabijheid rechtsomkeert te maken. Ik las onlangs het getuigenis van iemand wiens tomatenplanten zwaar door slakken waren aangevallen, behalve de planten in de buurt van bernagie.

Hier is dus een niet-uitputtende lijst van deze “anti-slakken”-planten”:

• Bernagie
• Knoflook (en daslook)
• Venkel
• Gember
• Tijm
• Rozemarijn
• Bieslook
• Munt
• Smeerwortel
• Kervel

Hier, en volgens een enquête die we in onze facebooktuiniersgroep hebben gehouden, zou alleen de bernagie, volgens de waarnemingen van iedereen, werkelijk afwerende effecten hebben.

Om preciezer te leren hoe je slakken kunt beheren met planten, lees het onderstaande artikel.

Gerelateerde artikelen

Slakwerende planten, of preventie met behulp van planten

Een overzicht van de drie categorieën "slakwerende" planten en hoe je ze inzet om de moestuin te beschermen.

Lezen

V. De vestiging van natuurlijke of geadopteerde predatoren, voor een duurzame regulering van de slakkenpopulaties

1. De vestiging van natuurlijke predatoren: het automatische en natuurlijke “anti”-slakkenmiddel

Wanneer men spreekt over de natuurlijke regulering op lange termijn van een slakkenpopulatie (wat met name door Hervé Coves naar voren wordt gebracht met wat hij het holistische beheer van slakken noemt), zijn de eerste actoren van deze natuurlijke regulering de natuurlijke predatoren van de buikpotigen. Hun vestiging in de tuin bevorderen is een van de beste manieren om uw slakkenprobleem definitief en duurzaam op te lossen.

De predatoren die in dit artikel worden voorgesteld, vormen slechts een steekproef van alle predatoren van slakken, en de secties over de mogelijke manieren om ze in de tuin te ontvangen zijn vrij beknopt. Voor volledige artikelen over elk van deze predatoren gaat u naar de portaalpagina van de artikelen over de predatoren van slakken en huisjesslakken.

1. De egel, predator van slakken

In staat om 10 grote slakken in één enkele nacht te verslinden, is de egel een van de grootste predatoren van slakken die u in uw tuin kunt herbergen.

Hoe lok je hem naar de tuin?

Een tuin met een haag bekleed met eikenbladeren is ideaal om hem zich te laten vestigen. Aangezien hij graag zijn nest maakt in doornig struikgewas, kunt u braamstruiken aan uw haag toevoegen, hij zal er des te meer door worden aangetrokken.

U kunt ook een schuilplaats voor hem bouwen, met behulp van grote stenen, dikke houtblokken (houtstapel), of betonblokken.

2. De loopkevers en duizendpoten, gespecialiseerde predatoren van slakken:

De loopkevers behoren, samen met de duizendpoten, tot de predatoren van de bodem. Deze twee soorten zijn dol op slakken.

Hoe lok je ze naar de tuin?

Om loopkevers en duizendpoten naar de tuin te lokken, kunt u rode klaver planten, de plant die het gunstigst is voor hun vestiging.

De aanwezigheid van hagen, hoog gras, evenals kleine natuurlijke schuilplaatsen (stenen, takken), bevordert ook hun vestiging.

3. De padden, predatoren van slakken

De padden zijn veel minder gespecialiseerde predatoren van slakken (men noemt deze predatoren generalistische predatoren) dan de egels en de loopkevers. Toch dienen ook zij om de populatie ervan te reguleren.

Hoe lok je ze naar de tuin?

U kunt dezelfde aanwijzingen volgen als voor de egel, door hem kleine natuurlijke schuilplaatsen te laten waar hij zich kan verschuilen, evenals door donkere en vochtige hoekjes te creëren.

4. De hazelworm, gespecialiseerde predator van slakken

De hazelworm is een doeltreffende predator tegen slakken. Het is een generalistische predator, en hem in zijn tuin hebben is een geluk om een slakkenpopulatie in toom te houden.

Hoe lok je hem naar de tuin?

Donkere en vochtige hoekjes, een haag en hoog gras.

5. De vogels, predatoren van kleine slakken en huisjesslakken

Veel vogels vallen ook slakken aan, u kunt hiervan profiteren door ze naar uw tuin te lokken.

Hoe lok je ze naar de tuin?

U kunt nestkastjes plaatsen, bessenstruiken planten, en het leven van de tuininsecten bevorderen (waarmee ze zich voeden).

6. De luipaardslak, een slak die andere slakken eet

Wees voorzichtig als u buikpotigen verzamelt: de luipaardslakken zijn predatoren van de andere slakkensoorten, het is beter om ze in uw tuin te laten.

2. De vestiging van geadopteerde predatoren: een krachtig maar radicaal anti-slakkenmiddel

In tegenstelling tot de natuurlijke predatoren zijn deze predatoren van slakken vaak niet inheems, en moeten ze door uzelf binnen uw tuinsysteem worden ingebracht.

Volgens mij strookt het inbrengen van geadopteerde predatoren in een tuin, om een slakkenpopulatie te controleren (of zelfs uit te roeien), niet, volgens mij (nogmaals), met de filosofie van de permacultuur. Om te ontdekken waarom ik denk dat het niet perma is om Indische loopeenden of nematoden te gebruiken in de strijd tegen slakken, ga naar de portaalpagina van de artikelen over de predatoren van slakken en huisjesslakken!

Ik verwijs in dit artikel toch naar deze geadopteerde predatoren, want ze worden veel gebruikt in de permacultuur, en ik kan begrijpen dat de meningen hierover van de mijne kunnen verschillen.

1. De Indische loopeenden, grote predatoren van slakken alsook van sla

Eenden in het algemeen, maar meer specifiek de Indische loopeenden, zijn grote predatoren van slakken, en kunnen u helpen hun aantal te reguleren in geval van een “piek” van hun populatie.

2. De kippen, predatoren van kleine grijze slakken

Kippen zijn ook dol op slakken. Als u een kippenhok hebt, kan het verstandig zijn om ze door uw tuin te laten lopen als de slakken uw moestuin verontrusten.

3. De nematoden, de onzichtbare predatoren

Nematoden (microscopische wormen die van nature in de bodem leven) worden ook in de handel verkocht om de natuurlijke predatoren aan te vullen in geval van een te grote toename van een slakkenpopulatie. Eenmaal in de moestuin uitgezet, zijn ze geduchte (gespecialiseerde) predatoren voor de slakken.

Om preciezer te leren hoe je slakken kunt beheren door predatoren aan te trekken, lees het onderstaande artikel.

Gerelateerde artikelen

De vijanden van slakken: welke zijn het? Hoe lok je ze naar de tuin?

Wat zijn de verschillende natuurlijke of geadopteerde vijanden van naaktslakken en slakken? Hoe lok je ze naar de tuin en hoe zorg je voor ze?

Lezen

VI. Beter dan anti-slakkenmiddelen, de inrichting van de tuin, als preventie

Als uw tuin seizoensgebonden door slakken wordt overspoeld, kan een goede methode zijn om dit te voorkomen door een passende inrichting van uw tuin, als preventie. Zoals men zegt, voorkomen is beter dan genezen! Dit kan met name verlopen via de aanplant van afwerende planten, van een offerbeplanting, van duurzame barrières rond uw moestuin, of het scheppen van de omstandigheden om natuurlijke predatoren te herbergen.

Ik heb veel inrichtingsadviezen kunnen zien die ongunstig zijn voor slakken, zoals het niet mulchen van de bodem, of het laten verdwijnen van alle kleine donkere en vochtige schuilplaatsen in de tuin. Voor een permacultuurtuin denk ik niet dat deze oplossingen volledig geschikt zijn.

Want ten eerste heeft het mulchen zeer veel voordelen die ik jammer vind om mis te lopen, des te meer in de permacultuur: het beperkt de behoefte aan onkruidwieden, de behoefte aan water geven, en verbetert de structuur en het leven van de bodem, met name door de vestiging van nuttige insecten te bevorderen. Het kan daarentegen zeer nuttig zijn om de bodem alleen tijdens pieken van slakkenpopulaties te ontdoen van mulch. Vervolgens brengt u uw mulch weer aan zodra de dames minder talrijk zijn!

Ten tweede is het verwijderen van de donkere en vochtige schuilplaatsen in de tuin ook in strijd met de duurzame vestiging van nuttige helpers, en met name van egels, hazelwormen en padden wat ons hier betreft. Dit kan contraproductief zijn.

1. Het beheer van het water geven om de slakken te beheren

Een zeer eenvoudige methode om de stortvloed van slakken in uw moestuin te beperken, kan zijn om alleen ’s ochtends water te geven in plaats van ’s avonds. Slakken zijn namelijk actiever ’s nachts (overdag verschuilen ze zich voor de hitte), en een natte bodem trekt ze aan. Ook hier weet ik dat de meningen hierover tegenstrijdig kunnen zijn, aangezien het (buiten het probleem van overbevolking van slakken) vaak wordt aanbevolen om ’s avonds water te geven in uw tuin.

2. Planten en bloemen die te gevoelig zijn voor slakken vermijden

Maar de best mogelijke inrichting, ter preventie van een “piek” van slakkenpopulatie in de risicogebieden, is naar mijn mening de bevoorrechte aanplant van groenten en bloemen die weinig gevoelig zijn voor de aanvallen van slakken. Tussen uw aanplant die minder naar hun smaak is, uw compostschillen en het wilde onkruid, zouden de slakken weleens de voorkeur kunnen geven aan deze twee laatste alternatieven.

Hier is een lijst van de moestuingroenten die zeer gevoelig zijn voor de aanvallen van slakken:

• Basilicum
• Kool
• Aardbeiplant (de vruchten)
• Boon
• Kropsla, ijsbergsla en bindsla
• Maïs
• Soja

Hier is een lijst van bloemen die zeer gevoelig zijn voor de aanvallen van slakken:

• Begonia
• Canna
• Dahlia
• Ridderspoor
• Hosta (alleen variëteiten met dunne bladeren)
• Kruiskruid
• Lelietje-van-dalen
• Sleutelbloem
• Afrikaantje

VII. De anti-slakkenmiddelen die niet verenigbaar zijn met een permacultuurtuin

Hier in deze sectie staan de anti-slakkenmiddelen die ik onverenigbaar acht met de filosofie van de permacultuur. De eerste reden is de dodelijkheid van deze procedés. Maar deze actiemiddelen zijn bovendien vaak contraproductief, en schaden de nuttige helpers in de tuin.

1. De anti-slakkenkorrels: niet natuurlijk, niet duurzaam, en contraproductief

De anti-slakkenkorrels zijn dodelijk lokaas voor slakken en huisjesslakken. Er bestaan twee soorten van deze korrels in de handel: de anti-slakkenkorrels op basis van metaldehyde – niet toegestaan in de biologische landbouw –, evenals de anti-slakkenkorrels op basis van ijzerfosfaat, eveneens dodelijk maar gebruikt in de biologische landbouw.

Men moet weten dat het gebruik van anti-slakkenkorrels de plagen op lange termijn verergert. Dit leidt tot een “jojo-effect”. Door anti-slakkenkorrels te gebruiken, schaadt men namelijk hun natuurlijke predatoren (een egel die zich voedt met slakken die dit soort korrels hebben gegeten, kan ook zelf vergiftigd raken), en kan er geen natuurlijk evenwicht in uw tuin tot stand komen. De blauwe anti-slakkenkorrels (met metaldehyde) zijn ook gevaarlijk voor uw kat of uw hond, die vergiftigd kunnen raken als ze er ooit van zouden eten.

Bovendien bevat al het anti-slakkenlokaas krachtige lokstoffen. Ze trekken de slakken en huisjesslakken van veraf aan door hun geur, en lokken de slakken uit uw hele buurt. Hoewel sommige korrels worden gegeten, zullen de resten van de korrels hun lokstoffen meevoeren in de bodem wanneer het regent. Deze lokstoffen blijven langer in de bodem dan de korrels zelf, wat betekent dat er een steeds groter aantal slakken en huisjesslakken in uw tuin zal aankomen.

Daar komt nog bij dat de dode buikpotigen een zeer krachtige lokstof zijn voor de andere buikpotigen. Als de dode slakken en huisjesslakken niet worden verzameld, zal het jojo-effect worden versterkt.

2. De biervallen: anti-slakken, en anti-loopkevers

Net als de anti-slakkenkorrels kunnen de biervallen een goede oplossing lijken, maar verergeren ze het probleem. De geur van bier trekt de slakken en huisjesslakken uit de hele buurt naar uw tuin. Daar komt nog bij dat ze sommige van de natuurlijke vijanden van de huisjesslakken kunnen doden, zoals de luipaardslakken, de loopkevers en de duizendpoten. Bovendien loopt een egel die slakken heeft gegeten die in bier zijn verdronken het risico te lijden onder de effecten van de alcohol, die soms fataal voor hem kunnen zijn. Zo kan hij bijvoorbeeld verdrinken in een klein waterpunt waarin hij zou vallen.

3. De diatomeeënaarde: een natuurlijk anti-slakkenmiddel, alsook een anti-nuttige-helpers

De diatomeeënaarde is een doeltreffende slakkenbarrière. Wanneer de diatomeeënaarde droog is en in voldoende hoeveelheid wordt aangebracht, drogen de buikpotigen uit en sterven ze bij hun poging om er doorheen te gaan.

De diatomeeënaarde verliest niet alleen haar doeltreffendheid wanneer ze nat is – wanneer dat werkt –, maar doodt meestal de slakken maar ook de andere insecten die proberen er doorheen te gaan.

Om mijn twijfels over ferramol te kennen, of om de negatieve effecten van zout of van biervallen te kennen, lees het onderstaande artikel:

Gerelateerde artikelen

Slakkenbestrijding: de (schadelijke) methoden om te vermijden: waarom en hoe?

Let op, niet alles is een goed idee om slakken in de tuin aan te pakken. Hier zijn meerdere "oplossingen" die dat eigenlijk niet zijn, en waarom.

Lezen

VIII. Conclusie

Het doel van dit artikel was voor mij om alle bestaande “anti-slakken”-methoden te bundelen. En om die naar voren te brengen die ik als bruikbaar beschouw in een permacultuurtuin.

Want men kan op het internet een ontelbaar aantal artikelen over anti-slakkenmiddelen vinden. Maar ik had vaak de indruk dat deze informatie zeer verspreid was over deze talloze sites, en er wijs uit worden is soms behoorlijk gecompliceerd. Het doel is hier dat iedereen kan verwijzen naar één modeldocument waarin alle doeltreffende methoden van verantwoorde bestrijding van slakken zijn opgesomd en beschreven. Bovendien is het voor mij belangrijk om de meest duurzame en verantwoorde oplossingen naar voren te brengen, terwijl ik iedereen informeer over die welke men beter kan vermijden. Merk ook op, en dat is belangrijk: de meeste media vergissen zich over de doeltreffendheid van de meeste slakkenbarrières: eierschalen, bramen, enz … En de mythes hierover worden gevoed.

Uiteraard impliceert de structuur die ik aan mijn artikel heb gegeven een deel subjectiviteit, maar mijn mening is slechts mijn mening, en ik sta open voor alle reacties, die dit document alleen maar kunnen verrijken. Laat ze me weten als u ze hebt, ik vul dit artikel met plezier aan, zodat het zo volledig mogelijk is.

Bekijk de presentatievideo op YouTube

De informatie in dit artikel is geselecteerd en geverifieerd volgens de criteria die zijn vastgelegd in ons redactioneel handvest.

Of, als u liever door mijn artikelen bladert, hier is een toegangsportaal tot de verschillende sub-artikelen die in het overzicht aan het begin van dit overzichtsartikel worden gepresenteerd:

Gerelateerde artikelen

Slakken: nut in de tuin, signalen en holistisch beheer door het herinrichten van de omgeving

Wat is het nut van slakken in de tuin? Welke onderliggende problemen kan een seizoensgebonden overpopulatie verraden? Welke holistische regulering?

Lezen

Slakwerende planten, of preventie met behulp van planten

Een overzicht van de drie categorieën "slakwerende" planten en hoe je ze inzet om de moestuin te beschermen.

Lezen

De vijanden van slakken: welke zijn het? Hoe lok je ze naar de tuin?

Wat zijn de verschillende natuurlijke of geadopteerde vijanden van naaktslakken en slakken? Hoe lok je ze naar de tuin en hoe zorg je voor ze?

Lezen

Oppervlaktecompostering: bescherm je moestuin liefdevol tegen slakken

Voor- en nadelen van oppervlaktecompostering, en hoe je het inzet om slakken te beheren in een permacultuurtuin?

Lezen

Slakkenbestrijding: de (schadelijke) methoden om te vermijden: waarom en hoe?

Let op, niet alles is een goed idee om slakken in de tuin aan te pakken. Hier zijn meerdere "oplossingen" die dat eigenlijk niet zijn, en waarom.

Lezen

/le-cuivre-comme-barriere-a-limaces-test-et-comparatif/

Wetenschappelijke bibliografie :

• Om verder te gaan: Wilson, M. J., Grewal, P. S., Lewis, E. E., & Gaugler, R. (2003). Biological control of slugs and snails: research needs and opportunities. In G. E. Liang & A. F. B. Tomasek (Eds.), Biocomplexity of plant-fungal interactions (pp. 397-417). American Phytopathological Society.